روايت اخير حتى وصيت صديقهء كبرى فاطمهء زهرا در آن مىباشد و از اشارهء امام چنين فهميده مىشود كه وصيت آن حضرت مشتمل بر مسائل بسيار مهم و حساسى است و از قول امام كه مىفرمايد : « مصحف فاطمه ظاهر و خارج خواهد گشت » نوعى تهديد فهميده مىشود . چه‌بسا در خلال آن وصيت ارزشمند و مهم توصيه‌هايى در مورد امامت الهى است كه امرى مهم‌تر و خطيرتر از آن وجود ندارد و دلالت مىكند بر اينكه يكى از شئون فاطمهء زهرا عهد گرفتن به امامت ائمه از نسل مباركش مىباشد . و اين دلالت دارد بر ولايت آن حضرت بر ائمهء اطهار . و از همين قبيل است كه امام قبلى به امام بعدى وصيت مىكند و يا وصيت پيامبر به امامت امير المؤمنين و ساير ائمه . آشكارترين دليلى كه بر اين مقام عظماى آن حضرت دلالت مىكند روايتى در مورد نزول لوح اخضر ( سبز ) بر آن حضرت است كه اسامى ائمه عليهم السلام را در بر دارد و از همين‌گونه است كه وصايت ائمه نسبت به حضرت فاطمهء زهرا ( همان‌طور كه امام بعدى وصى امام قبلى است و در زيارت امام حسين و امام على ابن موسى الرضا آمده است كه « السلام عليك يا وارث فاطمه » ) دلالت مىكند بر وراثت الهى بين آن حضرت و ائمهء معصومين . اجمالا بايد گفت مقام وصايت به امام مقام خطير الهى است مانند مريم بنت عمران كه كلمهء خدا يعنى عيسى بن مريم به او القا شد و مسئوليت بشارت به نبوت عيسى به مردم بر عهدهء او گذارده شده بود . پس مصحف فاطمى شأن مهمى در معين كردن منصب امامت الهى دارد و بالتبع نقش مختص به آن حضرت را در تعيين رهبرى اسلام كه در زعامت